DYWIZJON 303

Wszystko to co powinieneś o nim wiedzieć

Najważniejsze zadania :


Bitwa o Anglię (od 10 lipca do 31 października 1940 roku)
ofensywa myśliwska nad Francją
obrona ujścia rzeki Mersey (10 maja1940 roku)
Rajd na Dieppe (19 sierpnia 1942 roku)
osłona konwojów
Alianckie naloty na Niemcy (od 1939 roku do 1945 roku)
„Overlord„ (od 6 czerwca do końca sierpnia 1944 roku)
„Big Ben” (zwalczanie V1)
udział w inwazji na Niemcy

Dywizjon 303 w bitwie o Anglię :

Polscy lotnicy wyróżnili się w czasie kampanii wrześniowej i zaznaczyli swoją obecność w czasie kampanii francuskiej. Szczególną jednak rolę odegrali w 1940 r., gdy rozegrała się – decydująca dla losów Wielkiej Brytanii i całej koalicji – powietrzna Bitwa o Anglię (8 VIII-31 X). Przemysł brytyjski produkował wystarczającą ilość maszyn, ale w tak krótkim czasie nie można było wyszkolić pilotów. Dlatego trudno jest przecenić rolę cudzoziemskich lotników wśród których największą grupę stanowiło 151 polskich pilotów Walczyli oni zarówno w jednostkach brytyjskich, jak i w polskich dywizjonach myśliwskich 302 i
303 oraz bombowych 300 i 301. W czasie Bitwy o Anglię Polacy zestrzelili 203 maszyny Luftwaffe, co stanowiło 12% ogółu strat niemieckich w tej bitwie. Dywizjon 303 zgłosił najwięcej zestrzeleń samolotów niemieckich, zestrzelił ich aż 126. Prawdopodobnie liczba zestrzelonych samolotów była znacznie niższa. Ale nie zmienia to faktu że, był to jeden z najlepszych i naj skuteczniejszych dywizjonów podczas bitwy o Anglię.

Dowódcy dywizjonu 303 :

ogólne dowództwo (brytyjskie) 2 sierpnia 1940 – S/
Ldr Ronald Gustave Kellett, przekazane S/Ldr (kpt.)
Adamowi Kowalczykowi 1 stycznia 1941
2 sierpnia 1940 – S/Ldr (mjr) Zdzisław Krasnodębski
7 września 1940 – F/O (por.) Witold Urbanowicz
22 października 1940 – F/O (por.) Zdzisław Henneberg
15 października 1940 – F/O (płk.) Jan Leszczyński
7 listopada 1940 – S/Ldr (kpt.) Adam Kowalczyk
20 lutego 1941 – S/Ldr (por.) Zdzisław Henneberg
13 kwietnia 1941 – F/Lt (por.) Tadeusz Arentowicz
5 maja 1941 – S/Ldr (kpt.) Wacław Łapkowski
•3 lipca 1941 – S/Ldr (kpt.) Tadeusz Arentowicz
•9 lipca 1941 – S/Ldr (kpt.) Jerzy Jankiewicz
•21 listopada 1941 – S/Ldr (por.) Wojciech
Kołaczkowski
•7 maja 1942 – S/Ldr (kpt.) Walerian Żak
•19 maja 1942 – S/Ldr (por.) Jan Zumbach
•1 grudnia 1942 – S/Ldr (por.) Zygmunt Witymir
Bieńkowski
•4 lipca 1943 – S/Ldr (kpt.) Jan Falkowski
•21 listopada 1943 – S/Ldr (kpt.) Tadeusz Koc
•25 września 1944 – S/Ldr (kpt.) Bolesław Drobiński
•1 lutego 1946 – S/Ldr (mjr) Witold Łokuciewski (do
rozwiązania)

Odznaka :
ODZNAKA amarantowa
czapka krakowska z czarnym otokiem i wielobarwnym piórkiem spinająca dwie srebrne skrzyżowane kosy na tle siedmiu pionowych pasów amarantowych otoczona 13 gwiazdami pięcioramiennymi granatowymi na białym tle (godło przedwojennej 111 eskadry myśliwskiej) u dołu liczba 303. Odznaka zatwierdzona Dz. Rozk. NW nr 3 z
22.03.1943 poz. 31, Anglia nadawana 1 września

303. Dywizjon Myśliwski w Bitwie o Wielką Brytanię (książka)

Fascynująca książka o dywizjonie 303. najsłynniejszym polskim dywizjonie myśliwskim operującym w 1940 roku, w okresie Bitwy o Wielką Brytanię. Weryfikacja tego, co znamy i wiemy o Dywizjonie z książki Arkadego Fiedlera, do dziś będącej gimnazjalną lekturą. Czy polscy lotnicy wnieśli faktycznie tak duży wkład w pokonanie Luftwaffe? Czy zawsze pierwsi zauważali przeciwnika? Czy byli wolni od ludzkich słabości? Autor na ponad 400 stronach rozprawia się z legendą dywizjonu 303., poddając drobiazgowej analizie wiele nieznanych wcześniej dokumentów strony polskiej, brytyjskiej i niemieckiej. Korzystając z
rękopisów, wytworzonych ręką uczestników ówczesnych wydarzeń, konfrontuje je z innymi źródłami i pokazuje jak wiele w historii jest jeszcze obszarów nam nieznanych. To co
uwiarygodnia lekturę, to dbałość o szczegóły – każde zdanie, każda liczba znajduje
potwierdzenie w konkretnie przywołanych

Różne :

Dywizjon powstał 2 sierpnia 1940 roku, większość pilotów wywodziła się ze składu 111 i 112 eskadr myśliwskich 1 Pułku Lotniczego z Warszawy. Brytyjczycy nie dowierzając lotnikom polskim początkowo zdublowali stanowiska dowódcze. Dowódcą dywizjonu został mjr Zdzisław Krasnodębski oraz brytyjski S/Ldr Ronald Kellet dowódcą eskadry „A” został kpt. Tadeusz Opulski oraz Brytyjczyk F/Lt Jon Kent. Dowódcą eskadry „B” został por. Witold Urbanowicz oraz Brytyjczyk F/Lt Athol Forbes. 30 sierpnia 1940 roku podczas lotu szkolnego por. PASZKIEIWCZ dojrzał w oddali formację samolotów niemieckich, odłączył się od szyku i zestrzelił samolot bombowy Do-17
§W wyniku zestrzelenia uznano iż dywizjon osiągnął gotowość bojową i następnego dnia wykonano pierwsze loty bojowe. Pierwszego dnia walk piloci zestrzelili 6 samolotów niemieckich. W następnych dniach piloci latali codziennie odnosząc wiele sukcesów. 5 września zestrzelono 8 samolotów oraz jeden zaliczono jako zestrzelenie prawdopodobne. 7 września dywizjon wystartował w składzie 11 pilotów, około godziny 17 napotkano w rejonie Essex ugrupowanie około 40 bombowców Do-215 w osłonie 50 myśliwców Bf-109. Polacy zaatakowali w efekcie zestrzelono 14 samolotów oraz 4 zakwalifikowano jako zwycięstwa prawdopodobne. 11 września dywizjon w składzie 12 samolotów około godziny 16 nad Horsham zaatakował grupę 200 samolotów, w efekcie zestrzelono 16 samolotów oraz jedno zwycięstwo zaliczono jako prawdopodobne.

15 września piloci dywizjonu wzięli udział w walce około godziny 12, po lądowaniu 9 sprawnych samolotów ponownie wystartowało do walki by o godzinie 15 zaatakować kolejną wyprawę bombową. W efekcie tego dnia zestrzelono 16 samolotów na pewno i jeden prawdopodobnie. 26 września był kolejnym dniem seryjnych zwycięstw, zestrzelono 13 maszyn oraz uszkodzono jedną. Następnego dnia w dwóch lotach bojowych zestrzelono 14 samolotów oraz jeden uszkodzono. Łącznie do zakończenia BITWY O WIELKĄ BRYTANIĘ piloci dywizjonu zestrzelili 126 samolotów, 13 zaliczono jako zestrzelenia prawdopodobne oraz 9 uszkodzono. Dzięki czemu 303 dywizjon uplasował się na pierwszym miejscu wśród najlepszych dywizjonów RAF. Za udział w BITWIE O WIELKĄ BRYTANIĘ 303 dywizjon odznaczony został Złotym Krzyżem Virtuti Militari.

Po Bitwie o Wielką Brytanię :

15 kwietnia 1941 roku dywizjon wszedł w skład 1 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego, 22 czerwca dywizjon wystartował na operację CIRCUS 18 w efekcie zestrzelono 6 samolotów jeden zaliczono jako zwycięstwo prawdopodobne oraz jeden jako uszkodzenie. Następnego dnia dywizjon wykonał dwa loty na operację CIRCUS 19 i 20 w efekcie zestrzelono 7 samolotów na pewno oraz dwa zaliczone jako prawdopodobne. 19 lipca 1941 roku podczas operacji JUBILEE dywizjon wykonał trzy loty bojowe podczas których zestrzelił 8 1/6 samolotów oraz 5 zaliczono jako prawdopodobne.
§Łącznie w 1941 roku piloci dywizjonu zestrzelili 41 samolotów, 12 zaliczono jako zwycięstwa prawdopodobne oraz 6 uszkodzili, zatopiono jeden statek o wyporności 5000 ton. W walkach poległo 13 pilotów. Rok 1941 zamknięto zestrzeleniem 21 1/6 samolotów, 10 zaliczonych jako prawdopodobne oraz 3 uszkodzonych. W tym czasie poległo 8 lotników oraz 4 dostało się do niewoli. W 1943 roku znacznie zmniejszyła się aktywność LUFTWAFFE nad Zachodnią Europą.

Piloci 303 dywizjonu mimo wykonania dużej ilości lotów bojowych mieli mało okazji do walki powietrznej w efekcie w 1943 roku zestrzelono „tylko” 15 samolotów, 4 zaliczono jako prawdopodobne oraz 6 jako uszkodzenia. 23 września 1943 roku F/sgt A. Chudek zestrzelił samolot FOCKE WULF Fw-190 było to ostatnie zwycięstwo dywizjonu w tym roku oraz ostatnie zwycięstwo w II wojnie światowej. Mimo iż dywizjon wykonywał loty bojowe do końca II wojny, między innymi 24 kwietnia 1945 roku osłaniano wyprawę 255 bombowców bombardujących siedzibę Hitlera w Berchtesgaden, nie napotykano samolotów przeciwnika. Dywizjon rozwiązano 9 grudnia 1946 roku

O Dywizjonie 303 :


Lotnicy dawali dowody odwagi i bohaterstwa. Ich podstawowymi zaletami były: spostrzegawczość, umiejętność błyskawicznego podejmowania trafnych decyzji, doskonała karność, dyscyplina, zawziętość. Na polu walki pomagały im też typowo słowiańskie, polskie cechy – fantazja, brawura. Będąc w powietrzu myśliwcy zespalali się z samolotami, tworząc jedną sprawną całość. Ich celem była obrona własnych bombowców i określonych terenów. Polscy lotnicy mieli nadzwyczajny instynkt, który pozwalał przeczuwać niebezpieczeństwo i unikać go. Mieli też bardzo silną wolę i twardy charakter. Wiedzieli, że o życiu decydują sekundy, ale ta świadomość nie przerażała ich, wręcz przeciwnie – dopingowała do walki.

Samoloty Hurricane’a brytyjski samolot myśliwski, jednomiejscowy, jednosilnikowy dolnopłat o konstrukcji metalowej z częściowo płóciennym pokryciem, zaprojektowany i produkowany przez firmę Hawker Siddeley Company. Używany na wielu frontach II wojny światowej, odegrał znaczącą rolę podczas bitwy o Anglię. Produkowany w wielu wersjach uzbrojenia i z różnymi jednostkami napędowymi. Do zakończenia produkcji w 1944 roku wyprodukowano ponad 14 tysięcy egzemplarzy wszystkich wersji lądowych Hurricane i morskich Sea Hurricane, przystosowanych do działania z pokładów
lotniskowców. Właśnie nimi latał dywizjon 303